Zwarte Zee

Wij baseren onze rivierenroute op de gedachte dat de (klim)hoogtes rondom rivieren het laagst zijn. Het plan om ooit bij de Zwarte Zee aan te komen staat of valt dus met deze theorie. Wij reizen via de Rur (onder het Ruhrgebied door) via de Ahr naar de Rijn. Dan langs de Rijn slaan we bij Koblenz af langs de rivier de Lahn. We haken dan aan bij de Main (voorbij Frankfurt en Mainz). Vervolgens het Main-Donau kanaal, de Donau en voor we het weten staan we aan de Donau Delta aan de Zwarte Zee :-)) Zie kaart onderaan.

(aan het volgende verhaal mogen geen garanties ontleend worden dat wij dit ook daadwerkelijk gaan doen)

rivier de ahr                                                                                        rivier de Rijn (veerpont)

Ijkpunten

We hebben dus al heel wat ijkpunten gehad. We hebben de Rur gevonden, de Ahr is klein maar ligt er heus, de Rijn stroomt snel en als een zeer brede rivier langs de wagen. De pont is spannend maar ook zeer verrassend. Tegelijk met ons staat er ook een groep motormensen en een van die mensen is Jan een collega uit Breda. Als je 't zou willen regelen lukt het nooit. Het is heerlijk om even een bekend gezicht te zien.

De juiste route nemen is heel belangrijk voor de sfeer op de bok, in ieder geval nu nog wel. Het is allemaal al spannend maar als je ziet dat de paarden het zwaar hebben omdat ik de route verkeerd plan is dat niet leuk. John gaat ervan uit dat we desnoods een stuk terug rijden en opnieuw beginnen maar dat is (nogmaals, nog wel) mijn eer te na.

Kaart lezen

In Nederland hebben we gereden met een kaart van 1 op 50.000. Die is hier in de winkel niet te koop. Wel die van 1 op 150.000. We doen het er mee. De mensen onderweg zijn vriendelijk en vooral John kan steeds meer loslaten dat er lange rijen auto's achter ons rijden. Waar het kan laat hij ze passeren en op andere momenten houden we ons voor dat in een paar minuten hun oponthoud is weggewerkt.

Voor mij als de vrouwelijke Tom-Tom betekent dat veel vooruit kijken naar mogelijke obstakels voor de paarden, kijken of we een veer over moeten. Oppassen dat we geen stukken rijksweg meenemen enz enz. Het is dan ook een kik als we aankomen op de geplande plaats aan het eind van de dag.

Hier staat Mammalou tevreden en voldaan aan het eind van de dag.

De paardjes rollen door het gras, John heeft water gehaald. De zon schijnt....................

Thea

Hier dus een stuk van de route door Duitsland. Rechtdoor gaat sneller maar ja, we heten niet voor niets de Slow Express.