easypagelogo

In Nederland 
Wat is dat toch?

Over ontmoetingen, maneges en rolverdeling

Maart 2007, Deil.

De voorjaarszon schijnt uitbundig, het is binnen 20 graden met de deur wagenwijd open. We hebben weer een hectische week achter de rug met pieken en dalen. In februari hebben we de collega-Pipo’s ontmoet, de mensen die ons gastvrijheid verlenen maken grote indruk.

Het lijkt wel alsof in dit leven de ontmoetingen met mensen meer impact hebben. Komt dit door de manier waarop wij ze tegenkomen en zij ons? Het valt mij nu ook op hoeveel leuke, prettige, sociale en vrolijke jonge mensen er zijn. We komen jongeren tegen die ons heel vriendelijk, open en warm benaderen. Wat zien zij in ons?



Gastgezin

In Herwijnen komen we bij een gastgezin waar de warmte en het vertrouwen er zo vanaf stralen dat het jammer is om daar te vertrekken.

We ontmoeten daar ook Piet, die komt kennismaken met de bescheiden vraag of het goed is dat hij “een praatje komt maken”. Dit leidt tot het halen van hooi bij de plaatselijke boer, tot het regelen van het omhoog helpen bij een dijkopgang (regionaal ‘stoep’ genoemd) door dezelfde boer met zijn tractor. Om vervolgens af te spreken dat hij de laatste technische verbetering - die eigenlijk nodig is onder de wagen - aanbrengt, Piet denkt daar twee dagen voor nodig te hebben.

Aanstaande Zondag staan we letterlijk bij hem op de stoep in Haaften. Deze laatste afspraak kwam gisteravond tot stand tijdens zijn visite aan ons, hij belde ons op dat hij ‘wat foto’s wilde laten zien’. Tijdens de thee merkt hij fijntjes op dat hij tegen zijn vrouw had gezegd dat “hij zo niet een dergelijke grote reis zou maken, in deze technische toestand”.

Wij wisten welke tekortkoming hij bedoelde, hij had niet alleen het probleem gezien, maar ook nagedacht over de oplossing. Dus hoe dit kan worden verbeterd en welke bijdrage hij daaraan kan leveren, met bovengenoemd resultaat.



Afbeelding / Picture

De collega-Pipo’s Robin en Edmee van slakkengang zijn hartstikke leuk!

Het treffen met hun had een diepgang die we zelden tegenkomen, zeker niet in een eerste ontmoeting. De overeenkomsten zijn treffend, ook de verschillen mogen er zijn.



Hulp waar nodig en meer

Zo denken de mensen actief met ons mee. Ander voorbeeld: Bernardine, onze zeer vriendelijke en open gastvrouw in Herwijnen, praat met haar - bijzonder leuke - kinderen over het leven in een woonwagen. Zij stelt zich voor dat het vooral lastig kan zijn met de was: ze stuurt haar oudste Josephine naar ons toe met het aanbod om de was te doen. Dan komen ze op het feit dat douchen in de wagen moeilijk is: dus kunnen we gebruik maken van haar badkamer.

Wij ontdekken dat gastvrijheid en vriendelijkheid nog echt bestaat in Nederland!

Manege De Hartehoeve

Deze week staan we op de Harten Hoeve een zorgboerderij, waar paarden een prominente plaats innemen. Ik schat dat er hier zo’n dertig staan. Deze hoeve wordt geleid door een echtpaar waarmee bijna direct een klik ontstaat, Christine had tegen Hein gezegd wat ik ook tegen Thea had gezegd: ‘waar ken ik die toch van’? We weten het samen nog niet, misschien is het een gevoel van herkenning…

Is het de geestelijke toestand die dit soort ontmoetingen, warmte en openheid oproept? Of het concrete gegeven dat wij reizigers zijn, komen en weer weggaan? En zelf de energie meebrengen die dit allemaal oproept?

Snelkookpan

We kwamen met Pieter en Jenneke van Jut en Jul al tot het inzicht dat dit leven als een snelkookpan voor de relatie werkt. Zowel de pieken als de dalen zijn heftig, het is niet mogelijk om een huiselijk meningsverschil lang te laten duren. Dus dit moet er snel uit, Thea en ik hebben beiden het temperament om dit wel te kunnen uiten.

Dit uiten brengt wel eens met zich mee dat zij, ik of wij beiden in de put zitten. Hier kunnen we snel in zakken, maar we komen er altijd ook weer snel uit.

Voorbeeld:

Eergisteren reisden we van Herwijnen naar Deil. Hierbij ontstond over en weer de nodige onvrede over het omgaan met de paarden en de adressen waar we naar toe gaan. We praten hierover op onze manier (voor de intimi is wel duidelijk welke, gelukkig stonden we op dat moment op een heel groot parkeerterrein te rusten) en komen in datzelfde treffen tot de volgende afspraak: Thea regelt wanneer, hoe we waar naar toe gaan, het omgaan met de paarden is mijn verantwoordelijkheid.

De uitvoering blijven we samen doen, we geven de verantwoording over strategie en tactiek over aan de ander. Ik de planning aan Thea, zij de paarden aan mij. Hiermee zijn de posities in de kudde weer duidelijk en spelen wij vanaf tien minuten later weer als vrolijke gezonde kuddedieren met elkaar, tot en met vandaag.

John


definitie van ruimte


« Back


Last updated: 01-30-2008

Created with EasyPage