easypagelogo  

Duitsland
Nooit saai
Sommige dagen gaan als een sneltrein, er gebeurt bijna teveel om op te noemen.


28 Juni 2007 Wonfurt, Beieren

Ik kan het niet laten, ik wil toch weer eens een paar dagen beschrijven die wij zoal meemaken: Hou je vast.....

Gisteren hebben we Heinz leren kennen en hij heeft een dagje meegereisd. Hartstikke leuk en aan het eind van de dag zijn we een pad opgereden wat hij kent, weliswaar met een openstaande slagboom maar we maken toch een wei. We nemen warm afscheid (zie ook "weten wat je hebt")

Terugblik

Heinz is nog maar net weg of er komt een jonge knul aan die vraagt wat we daar doen. We leggen het uit en voor het eerst vraagt iemand geld om op zijn wei te staan. We vinden het wat veel wat hij vraagt (30 euro) en we zoeken een andere plek.

Afbeelding / Picture

Afbeelding / Picture

We rijden weg maar na een kwartiertje stopt er een auto en staat dezelfde mevrouw voor ons met een lekkere fles wijn en een adres kaartje: "voor als we eens langs willen komen". Zo ontzettend lief. 

Slagboom

De volgende dag blijkt de slagboom dicht en niemand te zien. We staan nog te overleggen wat we gaan doen of er stopt een autootje met piepende banden en er springt een vrouwtje uit. Een enthousiaste vijftiger van 1.50 hoog die op en neer staat te springen van blijdschap omdat ze ons helpen kan.

Voor ik het weet zit ik naast haar in de auto op zoek naar een weg uit het weiland. Ze wil van alles weten en ondertussen crossen we van de ene kant naar de andere kant om uiteindelijk uit te komen bij de sportplaats waar ze ook een sleutel hebben van de slagboom. Ze dankt God dat ze ons heeft kunnen helpen! Ze rijdt nog een eindje mee op de bok en ook hier weer een warm afscheid.



Uit het niets.....

We zijn nauwelijks 4 kilometer verder of we zien in de verte een blauw busje: "het zal toch niet....?"en jawel hoor dwars door het korenveld zien we Heinz op ons toe lopen. Hij had de slagboom dicht gezien en was toch wel benieuwd hoe alles gegaan was. Hij heeft de site bekeken en vindt de foto's die we hebben geplaatst geweldig. Hij biedt nog aan om bij de paarden te bijven als we in de dichtstbijzijnde stad boodschappen nodig hebben. Het is niet nodig hoe graag we hem ook meer tijd gunnen met de woonwagen en de paarden. Met pijn in zijn hart neemt hij afscheid.

Afbeelding / Picture

Wijn, brood en bloedworst

Aan het eind van de dag rijden we door een plaatsje als we staande worden gehouden door een man en een vrouw. Ook hier weer groot enthousiasme, de man staat te zwaaien en voor we het weten zit Herbert op de bok en wijst ons de weg naar zijn wei aan de Main. 's Avonds worden we opgehaald en kijken we rond in zijn schuur met koetsen en rijtuigen. Hartstikke mooi

  Afbeelding / Picture Binnen drinken we een glaasje wijn met brood en bloedworst. We leren dat alleen deftige mensen Main zeggen maar dat de "gewone" mensen het uitspreken als : Meeej. Lieve mensen met een groot hart.   

Overvloed

De volgende dag volgen we de Meej verder en stoppen we in Hirschfeld. Binnen twee minuten stopt er een man die vraagt of we hooi nodig hebben, nou graag!  Hij belooft het de volgende ochtend te brengen. Er komen nog meer mensen en wederom wordt er gevraagd of we hooi willen. Nee, maar bedankt voor het mooie aanbod. De volgende dag hebben we daar spijt van want de 1e hooiaanbieder komt helaas niet opdagen. Gelukkig komt er nog iemand die twee pakken neerlegt. Geweldig!

Afbeelding / Picture        Afbeelding / Picture

We zitten op de bok onze zegeningen te tellen. Wel voorzien van hooi, haver,water en alles wat we nodig hebben. Er stopt een auto en jawel het beloofde hooi wordt alsnog nagebracht......

Thea 


vooruitgang


« Back


Last updated: 11-12-2007

Created with EasyPage