easypagelogo


In Nederland 
Vakmanschap

Vakmanschap

Een van de voordelen van reizen door Nederland is dat ik veel mensen ontmoet die goed zijn in hun vak. Ik heb altijd al bewondering gehad voor mensen die hun vak op wat voor manier dan ook beheersen of mensen die op zijn minst hun vak met passie uitoefenen.


April 2007, Gees

Vak apart

Op elke plaats leer ik wat bij. Nieuw voor mij is dat koeien die voor half april in de wei staan, vleeskoeien zijn! Dat boerderijen vaak hun grond pachten en niet zelf in hun bezit hebben. Dat het boerenbestaan zo schraal kan zijn dat de boer thuis werkt en de kinderen verzorgt en de boerin nog een betaalde baan elders heeft. Afbeelding / Picture

Volhouders

Ik ontmoet een man die al dertig jaar de dauw van een golfbaan afhaalt, omdat anders het gras kapot gaat. Nooit geweten dat het bestaat laat staan dat iemand dat dertig jaar kan doen. Een lerares die 41 jaar dezelfde baan met veel plezier heeft gehad, nooit veranderd van baas en nu met pensioen is. Geweldig knap, ik doe het niet na.

“Onze” dierenartsen. We hebben er inmiddels drie versleten en de vierde komt er aan. (Vienna haar hechting moet er nog uit.) Stuk voor stuk kundige mensen met hart voor dieren.

De hoefsmid in Schijndel en die in Gees. De een neemt de tijd om ons zo snel mogelijk te helpen, de ander begrijpt dat wij “natuurlijk bekappen” en geeft ons een prachtige vijl.

Afbeelding / Picture

                       Afbeelding / Picture

Praam en accupunctuur

Van de man in Schijndel leren we ook een “praam” te maken. Hij noemt dat: accupunctuur voor paarden!!! Voor de niet kenners: een praam is een manier om een paard rustig te houden bij het werk aan zijn hoeven. Je legt een lus van touw rondom het zachte gedeelte van een paardenneus en draait het touw strak aan. Waarschijnlijk verleg je daarmee de pijn of leid je hem af van de angst. Niet leuk om te doen wel handig als het moet. 

We ontmoeten de maker van onze hoefschoenen. Hij legt uit wat we verkeerd hebben gedaan en beloofd ons te helpen waar hij kan. Een paardenliefhebber die vooral bezig is met de gezondheid van paarden en heel veel weet over alternatieve dan de reguliere behandelingen.

Nieuwe woorden leren

Tijdens tv-opnamen vliegen de technische details rond onze oren, ik kan ze niet herhalen en mag ze ook weer vergeten.

In Veghel vertelt Martien, als oud-leraar paarden-vakopleiding in Drunen alles over voeding en leer ik dat in wilgenschors een soort aspirine zit wat goed is voor paarden.

In Uden vertelt Johan hoe hij met paarden de pont overgaat. Dankzij dat verhaal ging alles goed toen we onze eerste overtocht maakte.

De kapper in Deil, die een knappe coupe in mijn haar knipt, vertelt me hoe ik een ronde krul in mijn haar kan föhnen. (ik heb maar niets gezegd).

Afbeelding / Picture

Kermis en andere cirsusmensen

In Asch gaan we twee kinderen van het gastgezin wegbrengen naar een school met 38 leerlingen. De hoofdjuf weet in een tijdsbestek van een half uur een hele ontvangst te regelen met circusmuziek, verkleedkleren en applaus. Een juf met passie!

Afbeelding / Picture                               Afbeelding / Picture

De Hartenhoeve in Deil

In Deil staan we op de Hartenhoeve. Een zorgmanege gerund door Christien en Hein van Harten met 50 paarden en misschien wel 100 personeelsleden. Want iedereen werkt daar mee of je nu vrijwilliger bent, een handicap hebt of les geeft. Je bent daar vooral een mens met een passie voor paarden. Een prachtige manege gerund door mensen met het hart op de juiste plaats.

Afbeelding / Picture

foto Dennis Zuyderduin  Afbeelding / Picture

Dalfsen

Bij “het Belsenspan” in Dalfsen kijk ik mijn ogen uit. Johan en Marietje runnen daar een boerderij met als hobby Belgische trekpaarden. Met die paarden fokken ze maar ze rijden ze ook voor hun huifkar.

Die huifkar is geschikt gemaakt voor rolstoelen, niet zomaar een of twee maar wel 10 rolstoelen in een kar (inclusief begeleiders) Ze doen dat niet alleen voor hun boterham maar ook om anderen een prachtige dag te geven. Diezelfde Johan helpt ons ook met de evenaar bij te stellen samen met Ed die even voor ons uit “het Westen” komt.

Speciaal voor ons rijden we naar zijn wei om Michel op te halen. Dit is een hengst van 2 meter hoog die het geluk heeft naar een mooie merrie toe te gaan. Deze merrie heeft net een veulentje van 11 dagen oud dus kan ze weer gedekt worden.

Afbeelding / Picture

     

Afbeelding / Picture

Onze Piet uit Haaften

Het verhaal van Piet uit Haaften is  hier  te lezen. Het is prachtig om te zien hoe hij alles op zijn plaats laat vallen. Houtbewerking, mechanica, ijzerbewerking en tuigenleer. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: vakmanschap om jaloers op te zijn.

We krijgen de post binnen met daarin een artikel over ons en onze reis, prachtige foto’s en prachtig geschreven.

Dennis komt langs met zijn portfolio. We gebruiken zijn foto’s op de site en ja, je kunt zien welke hij heeft gemaakt en welke ik heb gebakken.

En dan als voorlopig laatste Mariska, een vrouw die zelf heeft gewoond en gereisd in een Roulotte (franse woonwagen) Van haar zie ik dat positivisme echt werkt, en dat van het leven genieten een vak apart is.

Thea

P.s En dan mijn eigen koetsier die hier laat zien dat hij weet hoe het moet en dat ook toepast…..!

  Afbeelding / Picture foto Dennis Zuyderduyn 

verrukking

« Back


Last updated: 01-30-2008

Created with EasyPage