easypagelogo    
Duitsland
Braubach, 23 mei 2007

Welwillende gereserveerdheid.

Gisteren zijn we hier laat in de middag aangekomen en we komen net vanaf het stadhuis. Daar hebben we om ‘zulassing’ gevraagd én gekregen! De gemeente staat dus toe dat wij hier verblijven met onze Zaum (omheining), paarden en woonwagen! Het is een fantastische plek, 40 meter van de Rijn.

Afbeelding / Picture
Afbeelding / Picture

Langzaam verkeer?

Het is bloedheet (ong. 33 graden) en we rijden urenlang op een autoweg. Langzaam verkeer is hier wel toegestaan, maar het is toch wennen dat het verkeer zo langs ons snelt. Er wordt wel goed rekening met ons gehouden, maar toch. Echt lekker rijden is het niet.

Aysha heeft last van de warmte. Als ze een uur gelopen heeft, staat ze te hijgen als een paard. De hele buik op en neer bewegen, de neusgaten wijd, we hebben met haar te doen. We geven haar ook de nodige tijd om te recupereren, de wil om te werken blijft! Tegen 6 uur ‘s avonds moeten we nog een helling op en Aysha perst er op eigen initiatief nog een galop uit! Ongelooflijk.



 

Pauze

In de loop van de middag staan we uit te rusten op een parkeerplaats naast de weg. Hier is ook een vrouw met een beschilderde bestelbus, we vragen haar of zij een mogelijke overnachtingplaats weet.

Zij regelt een vriend, deze legt ons uit dat 7 kilometer verder heel veel Wiese is. Wij gaan die kant op en komen door het centrum van Lahnstein.

(‘s Morgens hadden we de paardenbenodigdheden benoemd: hooi en haver. Ook wilden we een fietskaart om de kans op het vermijden van bovengenoemde wegen te minimaliseren.)

Centrum

Lahnstein is een typisch Oud-Duits stadje, met een Altstadt als centrum. Hier stoppen we om een fietskaart te kopen. Terwijl ik bij de aanspanning wacht, komt er een man van middelbare leeftijd met tuinbroek aan de kant van de weg vertellen dat de paarden moe zijn en zij moeten eten.

Inmiddels ken ik mezelf goed genoeg om niet meteen de slechtste conclusie te trekken en blijf vragen wat hij bedoelt. We staan dus nog steeds midden in het centrum op een wandelpromenade. Het einde van het liedje is dat Thea, nadat ze de kaart heeft gekocht met een pak hooi komt aanlopen! Van deze goede man gekregen.

Afbeelding / Picture



Ridderburcht

We zijn dan nog niet op een plaats waar we kunnen blijven, dus moeten doorgaan. De vriend van de ‘bestelbusvrouw’ heeft ons een plaats uitgelegd waar honderden meters vrije wei is langs de Rijn. Op de een of andere manier vinden wij niet wat hij bedoelt.

Aan het einde van de dag komen we in Braubach aan, dit ligt aan de Rijn, verder valt ervan te vermelden dat het de enige originele overgebleven ridderburcht van Duitsland bezit. Het beloofde paradijs (weiland aan de Rijn) krijgen we niet te zien.( ‘s Morgens hadden we ook de wens uitgesproken voor een plek waar we stroom hadden en gemakkelijke toegang tot water).

Braakliggend terrein

Wel is er een braakliggend stuk grond tussen twee rijen herenhuizen, we besluiten het er hier maar op te wagen. Inmiddels hebben we geleerd dat de Duitse mensen veel van ons kunnen hebben, als we met ze communiceren.

Concreet betekent dit bijvoorbeeld dat - als we ergens ‘wild’ gaan staan - we een van de omwonenden vragen of deze grond van hun of en anders of zij weten van wie wel. Zo ook hier dus en we vragen de buren van de hoed en de rand. De paarden en wij zijn dus duidelijk aan het eind van het Latijn en de lontjes zijn kort. Maar hier gaan de sluizen van welwillendheid weer open! Ja hoor, geen probleem!

De grond is van de gemeente, maar deze doet hier al jaren niets mee. Soms grazen er paarden, maar dat is ook alweer even geleden. En we hebben natuurlijk water nodig? En stroom? Regelen we meteen, dan is het maar gebeurd. En als we nog iets nodig hebben: gewoon aanbellen bij familie Holzhauzen.

Om helemaal gerust te zijn kunnen we het beste even naar het gemeentehuis gaan en zeggen dat we hier staan. De mensen van de gemeente zullen daar geen moeite mee hebben, zo weten ze uit ervaring.

Burgemeester

Dus zo zijn wij vanochtend op het gemeentehuis geweest en inderdaad: het is helemaal geen probleem om drie nachten hier te blijven. Vanmorgen heb ik bij de heer Holzhauzen alweer drie kannen water gehaald, ondertussen zijn vloer nat gemaakt die hij zelf opdweilt. De stroom is aangesloten en als wij nog iets nodig hebben: gewoon aanbellen! Verder worden we helemaal met rust gelaten en zijn zo vrij als een vogeltje. Meer hebben we niet nodig!

Afbeelding / Picture

(Zo maken wij dus elke dag mee dat we krijgen wat we nodig hebben, vaak zelfs nog meer!)

John




Hobby en werk?



Terug  


Last updated: 06-26-2008

Created with EasyPage