easypagelogo                    


In Hongarije
Betalen
Hoefsmid in Hongarije, geldzaken en gastvrijheid

Hongarije, Tét, 2 september 2007, 18.30 uur.

Terwijl ik dit wil gaan schrijven gebeuren er twee dingen: 1. de buren van de plaats waar wij staan roepen vanaf de heg. Zij hebben abrikozen, paprika’s, likeur en water voor ons. Met een briefje van hun dochter Alexandra, die heeft ons vanmiddag geweldig geholpen met het vinden van een plek voor de nacht.

2. Vienna bijt een kuiken dood, hier lopen wel dertig kippen en kuikens rond.

Afbeelding / Picture

Hoefsmid

Wij zoeken een hoefsmid en vinden die. Alexandra, een jonge vrouw die inde straat woont waar wij stoppen, komt bij het gesprek. Met handen en voeten sprekend biedt zij zich aan als vertaalster omdat zij Engels spreekt. Met haar bemiddeling komen wij tot overeenstemming met de hoefsmid, er is nog een vraag: een plek voor de nacht. Alexandra, ik schat haar een jaar of zeventien, achttien, overlegt en vraagt aan verschillende lokale mensen advies, uiteindelijk fietst ze voor ons uit.

Gastvrijheid

Tot aan een huis met hek, waarachter zich een heuse (in onze ogen) ouderwetse boerderij bevindt. De eigenaar laat zien wat hij heeft en ons heeft te geven. Een stal of een afgezette plaats buiten, achter op zijn grondgebied. We besluiten de paarden buiten te laten, hij is trots dat wij zijn gastvrijheid waarderen.

Afbeelding / Picture

Boerderij

Zo'n plaats is in Nederland moeilijk te vinden, omdat wij zogenaamd beschaafder en hygiënischer zijn. Maar de vriendelijkheid is moeilijk te evenaren van deze eenvoudige Hongaarse mensen. Ze hebben ganzen, eenden, kippen, varkens en koeien en er lopen hier ook nog kinderen rond, die blijken niet van hun te zijn, maar van familie.

We kunnen hooi nemen zoveel als de paarden nodig hebben en stromend leidingwater is er ook. Na ongeveer een uur komt de gastvrouw met Hongaarse koffie en zij wil ook een praatje maken, met handen en voeten, de woordenboeken die we hebben gekocht helpen ook. (Nu zijn de acht varkens losgebroken, deze lusten de ganzen wel. Daar steken de gastheer en –vrouw natuurlijk direct een hooivork voor.)

Verschil

De manier waarop we hier zijn gekomen met behulp van Alexandra en de vriendelijkheid waarmee we worden ontvangen doet mij denken aan de ervaringen van de afgelopen maanden in Oostenrijk. Hier moesten we regelmatig betalen voor de stalling van de paarden en de woonwagen. Ik heb me lang afgevraagd wat de moeite die we daarmee hebben nou precies is, want op zichzelf heb ik geen moeite met geld betalen voor eerlijke en goede diensten.

Maar hier vandaag wordt duidelijk wat het is. Veel mensen vroegen eerder geld en trommelden dan hun familie, vrienden en bekenden op om trots te laten zien wie ze in huis hadden. Wij werden dan uitgenodigd voor de koffie en de borrel, ze wilden alles van ons weten over de reis, de woonwagen en de paarden. Natuurlijk moesten er dan ook foto’s worden gemaakt, zowel voor het privé-archief als voor de pers. Deze tegenprestatie werd als vanzelfsprekend beschouwd en dat zat niet lekker.

Gaandeweg de reis kwam al de gedachte naar voren dat het maken van een simpele foto van ons veel van ons vraagt. Om op die plaats op die tijd te zijn hebben wij alles moeten opgeven, dag-in-dag-uit ook de nadelen die deze manier van leven met zich meebrengen te ondergaan. En in het gesprek hierover met onze vakfotograaf maakte hij ons duidelijk dat er ook zoiets bestaat als portretrecht.

Douchen en koffie. Heerlijk!

Nu komt de gastvrouw vragen of we koffie willen en willen douchen. Dit is de eerste keer in Hongarije! Direct blijkt dat ze ook voor ons gekookt en gebakken heeft en ons een heerlijke, zelf opgevoede en geslachte scharrelkip voorschotelt. Wij hebben ons laten verwennen en geven een foto met op de achterkant enkele bedankwoorden in het Hongaars. Ze zijn hier oprecht blij en apetrots mee.)

Maar goed: het is in principe eerlijk om te betalen voor stalling van de paarden en een (goede) plaats voor de woonwagen en ons. Als dit de overeenkomst is, is het voor beiden goed. Maar als er, al dan niet stilzwijgend, ook nog meer van ons wordt verwacht, is betalen niet leuk meer. Thea en ik hebben afgesproken dat wij hier in het vervolg ook duidelijk in zijn naar onze gastgezinnen, hoe lastig dit soms ook is.

Wij zijn deze reis begonnen om plezier te hebben en te brengen. Ook zijn wij nooit te beroerd om iets terug te doen. Als wij worden gezien als een klant, willen wij ook de vrijheid en rust die daarbij hoort.

Afbeelding / Picture

Authentiek Hongaars leven

Vandaag is dus een plek waar we eigenlijk naar zoeken. De eerlijkheid gebiedt te vermelden dat we naast een mesthoop staan. De kippen ganzen en eenden lopen om ons heen op de onverharde grond, maar dit nemen we graag voor lief. Omdat dit het authentieke Hongaarse boerenleven is, waar de gastheer trots op is. Deze mensen doen alle moeite om ons te geven wat zij denken dat wij nodig hebben. En dat nemen we graag aan. We staan hier een nacht en morgen ga ik zeker geld aan deze man geven, met liefde. Ik houd rekening met de mogelijkheid dat hij het niet wil, dan zullen we zeggen dat hij er iets voor de kinderen voor kan kopen, misschien is het dan wel aannemelijk. Voor mij is deze Hongaarse boerderij en zijn boer en boerin een voorbeeld van hoe mensen je positief kunnen raken.

John

handen en voeten

« Back


Last updated: 12-02-2007

Created with EasyPage